سیارکی به بزرگی یک استادیوم از نزدیکی زمین گذشت
به گزارش دیتاپد، یک سیارک بزرگ که ابعاد آن به میزان یک استادیوم تخمین زده شده است، این هفته با سرعتی باورنکردنی از نزدیکی زمین گذشت.

این سیارک 2015 DR215 نام گرفته است و طبق پایگاه داده دیده بان سیارک های ناسا، 11 مارس (بامداد 21 اسفند) با سرعت بسیار زیاد 30 هزار کیلومتر بر ساعت از کنار زمین گذشت.
هرچند 2015 DR215 از سال های گذشته به عنوان یک جرم بالقوه خطرناک طبقه بندی می گردد اما به این معنی نیست که می تواند با زمین برخورد کند. ناسا هر سنگ فضایی را که در فاصله 7.48 میلیون کیلومتری یا 19.5 برابر فاصله زمین تا ماه قرار بگیرد، به عنوان یک جرم بالقوه خطرناک طبقه بندی می نماید.
معیار دیگر برای طبقه بندی یک جرم به عنوان بالقوه خطرناک داشتن قطری بزرگ تر از 140 متر (حدود 500 فوت) است. درباره 2015 DR215 در حالی که این سیارک ممکن است به اندازه یک ورزشگاه باشد ابعاد آن بین 217 تا 485 متر (به طور دقیق تر حدود 280 متر) برآورد شده است، در گذر 11 مارس با فاصله فاصله 6 میلیون و 700 هزار کیلومتری، هیچ خطری برای زمین نداشت.
این اما نخستین باری نیست که سیارک 2015 DR215 از کنار زمین می گذرد. این سنگ فضایی در 18 فوریه 2015 (29 بهمن 1393) شناسایی شد و هر 199 روز یک بار دور خورشید می چرخد. این چرخه باعث شد در مارس 2021 هم مشاهده گردد و حتی انتظار می رود در دهه های آینده 31 گذر نزدیک از کنار زمین داشته باشد.
از سویی این فاصله هرچند ممکن است دور به نظر برسد اما در مقیاس کیهانی اصلا زیاد نیست. سیارکی با این ابعاد در صورت برخورد با زمین آسیب های جدی به بار خواهد آورد. سیارک ها پیش از این به زمین برخورد نموده اند. تصور برخورد یک سیارک بزرگ وحشت آور است نمی توان آرزو کرد که دور شوند زیرا تاریخ زمین شاهد برخوردهای بسیاری بوده است.
دکتر کلی فست (Kelly Fast) کارشناس دفاع سیاره ای ناسا کفت: سیارک ها در طول تاریخ زمین به آن برخورد نموده اند اما اغلب اندازه آن ها بسیار کوچک بوده است. در واقع سیارک های کوچک را می توان چندین بار در ماه، در حال عبور از کنار زمین تشخیص داد. شهاب سنگ ها اما قطعات بسیار کوچک سیارک ها و دنباله دارها هستند و معمولا ابعادی کمتر از 1 متر دارند که می توانند به جو زمین برخورد نموده و بسوزند. پدیده ای که در واقع تقریبا هر روز روی می دهد.
سیارک های بزرگ که می توانند خطری برای زمین محسوب شوند، آسان تر از سیارک های کوچک تر شناسایی می شوند و منظومه شمسی ما شماری از این سیارک های بزرگ تر را دارد. بنابراین ردیابی أن ها به یک وظیفه حیاتی برای ناسا تبدیل شده است تا اندازه تهدید آن ها برای زمین را ارزیابی کند. این آژانس بعلاوه برنامه های آزمایشی مانند دارت (DART) را برای منحرف کردن جهت سیارک ها در دست اجرا دارد.
عکس کاور: طرحی گرافیکی از یک سیارک در نزدیکی زمین
Credit: Mark Garlick/Science Photo Library/Getty Images
منابع: Hindu Times, Tweak Town, The Sun
منبع: دیجیکالا مگ