از قلمستان تا قهـرمانی آسیـا

فاطمه عسگری نیا-خبرنگار:مرداد ماه امسال بود که تیم دوچرخه سواری ایران توانست نخستین مدال تاریخ دوچرخه سواری مسابقات آسیایی را به میزبانی لبنان، آن هم در رشته دانهیل (کوهستان) از آن خود کند.

از قلمستان تا قهـرمانی آسیـا

این افتخار را حسین زنجانیان از بچه های محله قلمستان نصیب تیم ملی دوچرخه سواری ایران کرد. کسی که همه زندگی اش را این روزها وقف ورزش حرفه ای و قهرمانی کرده و برای نیل به این مهم برنامه های زیادی در سر دارد. کسب نخستین مدال دانهیل ایران از سوی او، بهانه ای شد برای اینکه با وی گپی صمیمی و محبت آمیز داشته باشیم تا برایمان، هم از قهرمانی اش بگوید، هم از آرزوهای بزرگش.

برای مصاحبه با حسین زنجانیان نایب قهرمان دانهیل آسیا، راهی خیابان قلمستان می شویم . خیابانی پر از دوچرخه های رنگارنگ و زیبا. آرزوهای حسین زنجانیان هم یک روز پشت ویترین فروشگاه های دوچرخه فروشی این محله جوانه زد. پله های پاساژ گلستان در خیابان قلمستان را که بالا می رویم، پلاکاردهای تبریک به این قهرمان جوان ورزشی، از دور خودنمایی می کند. وارد مغازه کوچک و دیدنی او می شویم. کلاه های ایمنی رنگارنگ دوچرخه سواری، لباس های ردیف شده در رگال کوچک و دیگر ابزارآلات مرتب شده در قفسه های فروشگاه به یک طرف، تابلو مدال های رنگارنگ حسین مقابل در ورودی طرف دیگر! البته این تنها جایی نیست که او افتخارات ورزشی خود را در آن به نمایش گذاشته، زیر پیشخوان نیز پر از عکس هایی است که حکایت از حضور او در رقابت های دوچرخه سواری داخلی و بین المللی دارد. مغازه کوچک اما رنگارنگ حسین، امروز در کنار همه وسایل و تجهیزات دوچرخه سواری حرفه ای، مأمن امنی برای آرزوهای او هم شده است.

جوان 27 ساله قصه ما، داستانش را از آرزوهای ساده و بچگانه اش آغاز می کند: پدرم قهرمان رشته موتورسیکلت سواری بود و هر هفته برای انجام تمرینات به نقاط کوهستانی حاشیه شهر می رفت. از آن جا که من هم عاشق این رشته بودم، همیشه او را همراهی می کردم. در طول تمرینات پدر، با دوچرخه سوارانی آشنا شدم که در نقاط سخت کوهستانی با هیجان زیاد مسافت سخت و سنگلاخی کوه ها را با دوچرخه بالا و پایین می کردند و ناخودآگاه جذب این رشته ورزشی شدم.

روزی که حسین عاشق دوچرخه سواری می شود و دوست دارد با یک دوچرخه از سنگ و کلوخ کوهستان بالا و پایین برود، تنها چیزی که دارد یک دوچرخه آهنی سنگین است که مانع از تحرک او در این فضای سنگلاخی سخت است: آن روزها تنها آرزویم، داشتن یک دوچرخه آلومینیومی سبک بود، با اینکه خیلی اهل درس و کتاب نبودم اما چون پدرم قول داده بود به شرط کسب نمره قبولی در خرداد ماه، یک دوچرخه آلومینیومی برایم می خرد، من هم برای کسب این پیروزیت عزمم را جزم کردم و بالاخره پیروز شدم پس از قبولی در خردادماه سال 1381 نخستین دوچرخه آلومینیومی دوست داشتنی ام را بخرم.

سوار بر اسب آلومینیومی آرزوها

وجود همین دوچرخه آلومینیومی کافی بود تا حسین تلاش های شبانه روزی اش را برای رسیدن به آرزوهایش آغاز کند. 5 سال از سوار شدن حسین بر اسب آرزوهایش نگذشته بود که نخستین مدال را در رقابت های دسته اول کشور کسب می کند. حسین در حالی که این مدال رنگ و رو رفته را در میان گنجینه مدال هایش نشانمان می دهد، می گوید: درست است ساده و رنگ و رو رفته است اما از همه مدال های دیگرم، حتی از آخرین مدال دریافتی در مسابقات آسیایی، بیشتر دوست دارمش.

حسین پس از اینکه نخستین مدال دوچرخه سواری را در سن 16 سالگی کسب می کند با وجود همه نگرانی های خانواده از بابت خطرها و سختی های رشته منتخبش، اجازه ادامه حرفه ای این رشته را از آنها می گیرد تا نگارش فصل جدید کتاب زندگی او آغاز شود. تمرینات مداوم حسین او را از درس و مدرسه، هر روز دورتر و به اهداف عالی در رشته ورزشی منتخبش نزدیک تر می کند تا جایی که به گفته خودش درس و کتاب را پس از انتها دوره راهنمایی می بوسد و کنار می گذارد. اما فعالیت در عرصه فروش و تعمیر حرفه ای دوچرخه در کنار تمرینات ورزش حرفه ای دوچرخه سواری، به همه زندگی او تبدیل می شود تا جایی که امروز در کنار کسب بالغ بر 40 مدال رنگارنگ از مسابقات قهرمانی کشوری و بین المللی، دوچرخه های حرفه ای برای تعمیر از سراسر کشور راهی مغازه او می شوند.

حسین می گوید: در ورزش دوچرخه سواری و رقابت های رسمی این رشته ورزشی، ثانیه ها حرف نخست را می زنند. سال گذشته تفاوت من با نفر اول جهان 35 ثانیه و امسال در مسابقات دانهیل آسیا، تنها یک ثانیه بود. حسین می گوید: قدر ثانیه های زندگی ام را می دانم و این بزرگ ترین درسی است که از دوچرخه سواری گرفته ام.

پیست حرفه ای نداریم

حسین هر روز صبح با دوچرخه اش برای تمرین راهی مجموعه ورزشی آزادی می شود. اما این پیست جواب نیاز او را برای تمرین نمی دهد: ما پیست تمرین مناسب برای دوچرخه سواران دانهیل نداریم. 2 سال پیش همراه دوستان در منطقه سرخه حصار با دست خالی پیستی را احداث کردیم. بماند که برای ساخت این پیست با ارگان های نظامی و منابع طبیعی درگیر شدیم و تعهد عدم حضور دوباره دادیم، اما پس از مدتی دوباره به پیست برگشتیم. جالب است پیستی که هیچ کس برای ساختش از ما حمایت نکرد و حتی به جرم احداثش مورد خشم و غضب هم قرار گرفتیم، سال گذشته میزبان برگزاری رقابت های دوچرخه سواری دانهیل کشور شد.

شناسنامه

حسین زنجانیان

متولد 1371

تعداد مدال ها: 40 عدد

کسب عنوان نایب قهرمانی دانهیل (کوهستان) آسیا برای نخستین بار در تاریخ دوچرخه سواری دانهیل ایران

تیمی به نام مغازه ام ثبت کردم

حسین برای اینکه بتواند در رقابت های بین المللی مجوز حضور داشته باشد، تیمی را به نام مغازه اش ثبت می کند و امروز در کنار 4 ورزشکار دیگر در قالب این تیم می تواند مجوز حضور در این رقابت ها را کسب کند. او در این باره می گوید: با تشکیل این تیم هم بستر حضور خود را در رقابت های بین المللی فراهم کردم و هم همه جوان های مستعدی که در کشور حضور دارند و عضو هیچ تیمی نیستند.

برای آموزش حرفه ای آماده ام

حسین علاوه بر این، حاضر است به شرط فراهم شدن زیرساخت ها، در بین بچه های محله قلمستان استعدادیابی دوچرخه سواری را انجام دهد: خوشبختانه در سایه پویش سه شنبه های بدون خودرو نگاه ویژه ای به دوچرخه و دوچرخه سواری در میان شهروندان ایجاد شده و می توان در راستای جلب همکاری مسئولان ذیربط برای حمایت و تقویت دوچرخه سواران حرفه ای و استعدادیابی در این بخش قدم برداشت که امیدوارم مسئولان سرای محله قلمستان و شهرداری ناحیه در این باره گام های جدی بردارند.

منبع: همشهری آنلاین
انتشار: بروزرسانی: 21 مهر 1398 شناسه مطلب: 367

به "از قلمستان تا قهـرمانی آسیـا" امتیاز دهید

امتیاز دهید:

دیدگاه های مرتبط با "از قلمستان تا قهـرمانی آسیـا"

* نظرتان را در مورد این مقاله با ما درمیان بگذارید